موسیقی دستگاهی و پاپ
آهنگ ها
-
عنوانزمان
-
6:58هرکجا گل کرد آبی ور دل دیوانه سوخت این چراغ بی کسی ، تا سوخت در ویرانه سوخت عالم از خاکستر ما ، موج ساغر می زند چشم مخمور که ما را این قدر مستانه سوخت مژده ی وصل تو شد غارتگر آسایشم آب در چشمم همان شیرینی افسانه سوخت داغ دل شو رهنمای کوه و هامون لاله را سر به صحرا می زند هرکس متاع خانه سوخت آرزوها در قفس خون کرد استغنای دل ناله در زنجیر از تمکین این دیوانه سوخت من فدای طائری بیدل ، که در گلزار شوق چون شرار از گرمی پرواز بی تابانه سوخت بیدل دهلوی
-
6:04شبی با این دل شیدا شبی با این دل شیدا دمی بنشین چو گل زیبا به باغ زندگانی دراین حال و هوای خوش که نی دارد نوای خوش رها کن سر گرانی تو بودی در کمین آری تو بودی تو بودی نگارا که دلم با غمزه ای ربودی نگارا ؛ ربودی نگارا تو بودی در کمین آری تو بودی من ای بی وفا , من ای بی وفا نشستم به خاک راهت بر جان زد شرر , بر جان زد شرر مرا برقی از نگاهت تو روزی نازنین دل را شکستی گل من کجایی ؟ گذشتی از منو هر جا نشستی گل من کجایی ؟ تو بودی در کمین آری تو بودی تو بودی نگارا که دلم با غمزه ای جانا ربودی ربودی نگارا ؛ ربودی نگارا تو بودی در کمین آری تو بودی مشفق کاشانی
-
4:54نرگس گل خمار اون دو تا چشم مستت عطر نفس های تو ، نرخ گل و شکسته مثل چراغ جادو ، نرگس اون از همه سو راه فرارو بسته مثل سحر نگاهت ، کی به شبم می تابه چشم تو وقتی بسته است ، بخت منم تو خوابه سخته تو رو ندیدن یه باغ گیلاس ، چشم تو گیراست ناز و فریباست ، مثل طلا که پاکه صیح سلامت ، شور قیامت این قد و قامت ، چه منتش به خاکه من بی تو یک عصر دلتنگم پاییزم ، پاییزی بی رنگم زیباتر از خواب و رویایی که یک شب در خوابم می آیی گل ها می خندند ، وقتی می خندی دست و پای غم ، با شادی می بندی بر دنیا می خندی با من می گوید ، چشم بیمارت می دونم دور نیست ، روز دیدارت چشم من هر شب ، مونده بیدارت من می سوزم تا روز دیدارت عطر مریم و باغ نسترن ، می رسم به تو می رسی به من اکبر آزاد
-
5:21نی و نای چوپون سحر خروس خون ابرای بیابون می گن یه قصه بودی همه رودخونه ها دشت گلپونه ها حتی کوه و صحرا همه می دونن تو غزل های شب جدایی رو سرودی دیگه از شهر تو سر شب یا سحر تا خبردار بشی رفته ام بی خبر نمی خوام قصه مون دوباره آفتابی شه آسمون نگات برای من آبی شه نمی گم قصه مو که دلت خون می شه کوه اگه بشنوه دیگه هامون می شه یادته اون روزا هر کجا چون دو دلداده با هم بودیم دلم اندازه ی یه بیابون که نیست درد من ای خدا از تو پنهون که نیست مثل پروانه ها ما رها غافل از رنج عالم بودیم دل دیوونه چون شب زده ها سایه به سایه توی راه تو بود یه معما شده که این جدایی کار من یا که گناه تو بود حالا هر چی که بود حالا هر چی که هست از تو هر خاطره تنها دل ما شکست اکبر آزاد


کاربر مهمان
کاربر مهمان