display result search
- 6541
ماه خراسان
موسیقی دستگاهی
نوازنده ی ویولون : ارسلان کامکار
نوازنده ی تار و تارباس : آیدین علیانسب
نوازنده ی تنبک و دهل : رضا میرزاخانی
نوازنده ی سنتور : حسن میرزاخانی
نوازنده ی تارباس: افشین علوی
نوازنده ی کمانچه : شهریار منظمی
نوازنده ی دف : افشین خلج
نوازنده ی ویولون : ارسلان کامکار
نوازنده ی تار و تارباس : آیدین علیانسب
نوازنده ی تنبک و دهل : رضا میرزاخانی
نوازنده ی سنتور : حسن میرزاخانی
نوازنده ی تارباس: افشین علوی
نوازنده ی کمانچه : شهریار منظمی
نوازنده ی دف : افشین خلج
آهنگ ها
-
عنوانزمان
-
5:04از چه در این گلخانه ها یک شاخه گل حتی نرویید در شگفتم بر تن کسی شولای رندی را نپوشید دیگر کسی می از لب یاری ننوشید از سنگ دل ها قطره ای مهر و وفا حتی نجوشید در شگفتم بنیاد ما از یاد ما دیگر جدا شد عشق و وفا در پهنه ی عالم فنا شد در دل ما جای برای عاشقی باقی نمانده می فراوان ، اما اثر از مطرب و ساقی نمانده در چنین حال و هوا دل شده عاشق چرا مهربان آیین چه رازی ست مردی نمی خواند غزل در کوچه های شهر ما ای دریغا ای دریغا دل ها همه در حسرت آسودگی خورشید از این سرگشتگی گشته بی تاب بیگانه شد چشم زمین با رنگ مهتاب دریا خموش و خسته شد همرنگ مرداب آسمان گر شود دوباره آبی هر قطره ی باران شود شراب نابی چه می شود ای خدای مستان که این نمی بود فقط سرابی از نوبهار احوال بلبل را بجویید از زبان لاله ها شعری بگویید
-
5:13خوش به حال خالی که بنشسته به کنج لب های تو خوش به حال اون کفتری که می پره در هوای تو که در هوایت ، کشیده پر تا به آسمون برای اون تاب اون کمون والله جون شو کرده قربون کاش مرغی بودم تو هوات یا به جای اشک چشمات خوش به آهو که می گرده دوان در دل کویر اما صد افسوس که پاهای عاشق آهو جان گشته به زلف یاری زنجیر رحمی کن ای آرام جان بر این دل بی آشیان که بی قراره بیا بنشین در کنار من که درمون حال زار من والله حلش به دست یاره کاش مرغی بودم تو هوات یا به جای اشک چشمات دل برده ای از دست من ای مهربان قدرش بدان آه ای سیه چشم بی عشق رویت به چشم من هر گلی خاره زمین تاره ، آسمون تاره دل خیال شکستن داره کاش مرغی بودم تو هوات یا به جای اشک چشمات
-
4:55چه شد ای بلبل شیدا سر خواندن نداری چه شد آن شور شیرینت ، چه شد آن بی قراری نهال نوگلان پرسید ، ز نسیم بهاری نه آوای دل انگیزی دگر از دل برآری مگر داری به دل چون من ز خزان بس شکایت ندارد رنگ و بو دیگر چمن و گل برایت به دنبال بهار بی خزانی هواخواه نشاط جاودانی ای بی دل جز آن دلبر کسی این می ندارد بهار عاشقان هرگز ، خزان در پی ندارد الا ای گل منم مجروح خارستان که از مرهم گذشتم به هر نقش قدم حرفی به خون دل ز هجرانت نوشتم آن بلبل خود من بودم که در زندان تن بودم به سویت پر گشودم
-
4:07تو بهار منی ، سرو روان منی ، گل بستان منی ، باغ گل افشان من آسمانم تویی، پرتو جانم تویی، که فروغ تو شد ماه زرافشان من تو مکردی نهان چهره تابنده ز ما می دهم سر به رهت ، شادی شب های صفا تو که آیینه شدی ، این دل حیران چه کند دل به دریا زده با دامن طوفان چه کند تو بمان ای گل من که گلشن جان منی من اگر گل نفسم تو عطر گلدان منی من که با شادی چشمان تو حیران شده ام ز چه روی این دل جادو شده خندان نکنی تو که مستانه زدی باده ز پیمانه من چشم افسون تو شد شهرت افسانه من تو ماه تابان منی، که شب در آید ببین فریبایی ستاره بارد اگر به باغ من چو گل برآیی شب از کنار من سحر برآید بیا بیا در چمن بمان بمان با من که در کنار گلی گشوده ای دامن با دف و نی گر بنوازی از دو جهان دل بربایی ساز همآواز منی تو عاشقی و نغمه سرآیی ذره ذره چون دل تو شده ام چراغان در کمند ساز تو تا شده ام غزل خوان به چنین گل باور من نکنی تو حکایت من پر از باده مهر تو شد همه شور و طراوت من تو ماه محفل مایی
-
4:46در کنار تو نشستم چله چله مست مستم ساقی من ساغر من تا همیشه با تو هستم می نشیند در بر تو ای همه وجودم ای امیدم ای بود و نبودم با شور و حالت دیوانه و مست و غزل خوانم امشب ساقی من ، ساغرت مبادت در هوایت بس که مستم شیشه ی می را شکستم می نشینم تا بیایی تو غزال لحظه هایی از فراقت بی قرارم طاقتی ندارم آهوی چشمت در جان و روحم می دود عاشقانه ای غزالم ای پر از ترانه در هوایت در دلم بهانه با شور و حالت بیگانه و مست و غزل خوانم امشب ساقی من ساغرت مبادت
-
4:15گله بس کن ای دل پیغام یار آمد به مشام جانم بوی نگار آمد بوی بهار آمد دیگر نگنجد دل در بر من می آید از ره آن دلبر من دل و جانم پر زد دست که بر در زد که سراپای من از شادی می لرزد مهر از افق سر زد آن شام هجران دیگر سر آمد صبح وصالش دیدی بر آمد خوابم یا بیدارم دیگر چه غم دارم شب تا سحر باران شوق از دیده می بارم بر پای دلبر سر می گذارم
-
4:43قصه گوی شبهای من ای نازنین ای یارترک این دل آزرده مکن بی وفا گلنارشیشه ی دل نازک من می شکنه با نگهیبا نگهت طعنه مزن به دلم ای یارسر نهاده بر پایت دل و واله و حیرانمگر نگه کنی عاشق ترین عاشق دورانمبنگر که خزان غارت کرده چنین عمر و جوانی راای دریغا که چون آب روان می گذرد دنیاآیبعد از بی سبب دل ندهم به دل آراییبرکنم ریشه عاشقی و شور و شیداییوای از تو و وای از دلو وای از این دنیابا این همه حسرت خدا مانده ام تنهااز شتاب این چرخ روان قصه ها دارمبا چه کس من این قصه ی خود بر زبان آرمقصه گوی شبهای من ای نازنین ای یارترک این دل آزرده مکن بی وفا گلنارشیشه ی دل نازک من میشکنه با نگهیبا نگهت طعنه مزن به دلم ای یارمرضیه حشمتی
تصاویر
دیدگاه خود را بنویسید
دیدگاه
دیدگاه خود را بنویسید
دیدگاه