تصنیف هایی در فضای موسیقی دستگاهی
نوازنده ی سنتور : محمدجواد ضرابیان
نوازنده ی تار و دوتار : شهریار فریوسفی
نوازنده ی نی : بهروز الوندی پور
نوازنده ی تنبک : کامبیز گنجه ای
نوازنده ی کمانچه : سینا جهان آبادی
نوازنده ی عود : شهرام غلامی
نوازنده ی سنتور و دایره و دهل : همایون شجریان
نوازنده ی دمام و دهلک و ضرب : کوروش بزرگ پور
نوازنده ی فلوت : ناصر رحیمی
نوازنده ی ویولون : هادی آرزم
نوازنده ی سنتور : محمدجواد ضرابیان
نوازنده ی تار و دوتار : شهریار فریوسفی
نوازنده ی نی : بهروز الوندی پور
نوازنده ی تنبک : کامبیز گنجه ای
نوازنده ی کمانچه : سینا جهان آبادی
نوازنده ی عود : شهرام غلامی
نوازنده ی سنتور و دایره و دهل : همایون شجریان
نوازنده ی دمام و دهلک و ضرب : کوروش بزرگ پور
نوازنده ی فلوت : ناصر رحیمی
نوازنده ی ویولون : هادی آرزم
آهنگ ها
-
عنوانزمان
-
5:24رفتی و از پس پرده ی اشک محو رخساره ی آتشم من گرچه سوزد دل از آتش رشک با همه ناخوشی ها خوشم من عشق بی گریه شوری ندارد شمع افسرده ، نوری ندارد رفتی از کلبه ی من به صحرا لب فروبسته از گفت و گویی بوی گل بودی و بوی گل را باد هردم کشاند به سویی امشب ای گل به کوی که رفتی دامن افشان به سوی که رفتی در دل تنگ من ، آتش افروخت عشق آتش فروزی که دارم ناگهان همچو گل خواهدم سوخت آتش سینه سوزی که دارم سوزد از تاب غم پیکر من تا چه سازد به خاکستر من رهی معیری
-
8:28می شنوم می شنوم آشناست موسیقی چشم تو در گوش من موج نگاه تو هم آواز ناز ریخت چو مهتاب در آغوش من می شنوم در نگه گرم توست گم شدگان بانگ بهشت امید این همه گشتم من و دل خواه من در نگه گرم تو می آرمید موسیقی چشم تو گویاتر است از لب پرناله و آواز من وه که تو هم گر بتوانی شنید زین نگه نغمه سرا راز من هوشنگ ابتهاج
-
5:40من نه خود می روم ، او مرا می کشد کاه سرگشته را کهربا می کشد چون گریبان ز چنگش رها می کنم دامنم را به بر ، از قفا می کشد دست و پا می زنم می رباید سرم سر رها می کنم دست و پا می کشد سایه ی او شدم چون گریزم از او در پی اش می روم تا کجا می کشد هوشنگ ابتهاج
-
7:38من کیستم تا هر زمان پیش نظر بینم تو را گاهی گذر کن سوی من تا در گذر بینم تو را افتاده بر خاک درم خوش آن که آیی بر سرم تو زیر پا بینی و من ، بالای سر بینم تو را یک بار بینم روی تو ، دل را چه سان تسکین دهم تسکین نیابد جان من صد بار اگر بینم تو را صد بار آیم سوی تو تا آشنا گردی به من هر بار از بار دگر از بار دگر بیگانه تر بینم تو را من کیستم تا هر زمان پیش نظر بینم تو را هلالی جغتایی
-
8:14آه ای طبیب دل من درمان بیماری ام کن در پای تو رفتم از دست فکر پرستاری ام کن در دام عشقت اسیرم خون می خورم تا بمیرم گر فرصتی مانده باقی ای مهربان یاری ام کن ای هم چو آتش فروزان پا تا سرم را بسوزان دود از وجودم بر آرد در آسمان جاری ام کن در جام نوشم چه کردی با عقل و هوشم چه کردی خواهی ز مستی نمیرم تدبیر هشیاری ام کن ای هم چو آتش فروزان پا تا سرم را بسوزان دود از وجودم بر آرد در آسمان جاری ام کن سیمین بهبهانی
-
5:57امید من ، دلم بی تو ندارد آرام خوشا آرد نسیم گل ز کویت پیغام هم دردی ، هم درمان هم وصلی هم هجران جانا جانا خداوندا دل شیدا ندارد سامان غم تلخ شب هجران ندارد پایان هم دردی ، هم درمان هم وصلی هم هجران جانا جانا یارب خسته ام مرغ بال و پر بسته ام خسته از بلا را دریاب آه از این دلم از جهان چه شد حاصلم دل شکسته ها را دریاب تا کی سوزم ز تب ها تا کی نالم به شب ها تا کی سوزم تا کی سازم یارب خسته ام ، مرغ بال و پر بسته ام خسته از بلا را دریاب آه از این دلم از جهان چه شد حاصلم دل شکسته ها را دریاب تا کی سوزم ز تب ها تا کی نالم به شب ها تا کی سوزم تا کی سازم در سینه موجی از غم دارم عشقت را از عالم کم دارم چون شمعی لرزانم بی تابم من بی تو چون نقشی بر آبم تا از تو جان یابم دریابم دریابم دریابم جوادی
-
6:39گل من بهار من امید و قرار من کجایی نگار من ، کجایی نشینم به راه تو به شوق نگاه تو که یک شب چو ماه نو در آیی ای صنم دل مرا رها مکن خدا را بیش از این به جان من جفا مکن تو یارا عشق من امید من تمام هستی من من تو ام مرا ز خود جدا مکن نگارا گل من بهار من امید و قرار من کجایی نگار من ، کجایی نشینم به راه تو ، به شوق نگاه تو که یک شب چو ماه نو در آیی خداوندا چرا دنیا به کام دل من نمی گردد نمی دانم شب تارم چرا صبح روشن نمی گردد خوشا روزی که باز آیی امید جانم بهار آید رسد ای جان به سر خزانم تو راز نهانم نمی دانی غمم را ز چشمم نمی خوانی همیشه به عشقت وفادارم اگرچه کنارم نمی مانی گل من بهار من امید و قرار من کجایی نگار من ، کجایی نشینم به راه تو به شوق نگاه تو پ که یک شب چو ماه نو ، در آیی جوادی
-
6:18روی گشاده ای صنم طاقت خلق می بری چون پس پرده می روی ، پرده ی صبر می دری آینه را تو داده ای پرتو روی خویشتن آینه را تو داده ای پرتو روی خویشتن ورنه چه زهره داشتی در نظرت برابری نسخه ی چشم و ابرویت ، پیش نگار گر برم گویم این چنین بکش ، صورت قوس مشتری چون تو درخت دلنشان ، تازه بهار و گل فشان حیف بود که سایه ای بر سر ما نگستری من نه مخیرم که چشم ، از تو به خویشتن کنم گر تو نظر به ما کنی ، گر نکنی مخیری پند حکیم بیش از این بر من اثر نمی کند کیست که بر کند یکی زمزمه ی قلندری سعدی


کاربر مهمان