اثری از کامبیز روشن روان با آواز شهرام ناظری، 1367
آهنگ ها
-
عنوانزمان
-
28:56پریشان دماغیم، ساقی کجاست شراب ز شب مانده باقی کجاست دماغم ز میخانه بویی شنید حذر کن که دیوانه، هویی شنید خدا را بجان خراباتیان کزین تهمت هستیم وارهان به خمخانه? وحدتم راه ده دل زنده و جان آگاه ده خدا را ز میخانه گر آگهی به مخمور بیچاره، بنما رَهی که از کثرت خلق تنگ آمدم به هر جا شدم سر به سنگ آمدم بیا ساقیا می بگردش در آر که دلگیرم از گردش روزگار مئی ده که چون ریزیش در سبو بر آرد سبو از دل آواز هو به میخانه آی و صفا را ببین مبین خویشتن را خدا را ببین مئی کو مرا وارهاند ز من ز این و از آن و ز ما و من از آن می که چون شیشه بر لب زند لب شیشه تبخاله از تب زند تو در حلقه ی می پرستان در آی که چیزی نبینی به غیر از خدای بده ساقی آن می که تا دم زنیم قلم بر سر هردو عالم زنیم سبک باش و رطل گرانم بده وگر فاش نتوان نهانم بده که در آتش است این دل روشنم همانا که آبی بر آتش زنم ز من بشنو ای پیر آموزگار مکن تکیه بر گردش روزگار که این منزل درد و جای غم است در این دامگه شادمانی کم است (رضیالدین آرتیمانی)
-
28:03من ار زانکه گردم به مستی هلاک به آیین مستان بریدم به خاک به تابوتی از چوب تاکم کنید به راه خرابات خاکم کنید به آب خرابات غسلم دهید پس آن گاه بر دوش مستم نهید مریزید بر گور من جز شراب میارید در ماتمم جز رباب ولیکن به شرطی که در مرگ من ننالد به جز مطرب و چنگ زن بزن هر قدر خواهیم، پا به سر که سر مست از سر ندارد خبر چه آب است کآتش به جان افکند اگر پیر نوشد جوان افکند از این دین به دنیا فروشان نباش به جز بنده ی باده نوشان مباش قلم بشکن و دور افکن سبق بسوزان کتاب و بشویان ورق بس آلودهام آتش می کجاست پر آسودهام ناله? نی کجاست به پیمانه، پاک از پلیدم کنید همه دانش و داد و دیدم کنید به من عشوه ای چشم ساقی فروخت که دین و دل و عقل را جمله بسوخت سر فتنه دارد دگر روزگار من و مستی و فتنه? چشم یار چه بندی دلم در سپنجی سرای که چون بگذری باز ماند به جای در آن بستن دل ز دیوانگیست بدو آشنایی ز بیگانگیست در این دار شش در نیابی تو کام مجال مجال و مقام مقام برو طی کن این هفت طومار را قلم در کش این هفت پرگار را


کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان