نقش خیال

ناشر: دل آواز

آهنگ ساز: علی قمصری

نوازنده: مصباح قمصری,نیما رحمتی,نوید جابری,حامد زند کریمخانی,گلناز خاضعی,عرفان شهرآبادی,بهزاد احمدی,علی قمصری

شاعر: مولوی,سعدی

خواننده: همایون شجریان

شیوه اجرا: ارکستر

7 قطعه
5':02" مدت زمان
456 دریافت شده

پخش همه قطعات

موسیقی دستگاهی
نوازنده ی کلارینت و دودوک و دیجیریدو : مصباح قمصری
نوازنده ی کمانچه : نیما رحمتی
نوازنده ی تنبور : نوید جابری
نوازنده ی تنبک : حامد زند کریمخانی
نوازنده ی دف و دهل : گلناز خاضعی
نوازنده ی نی : عرفان شهرآبادی
نوازنده ی طبلا : بهزاد احمدی
نوازنده ی تار و بم تار و عود و سه تار و گیتار : علی قمصری

آهنگ ها

عنوان

زمان
مقدمه نوا

7:28

برای تار و ارکستر زهی
تصنیف دوای دل

8:22

دلی کز تو سوزد چه باشد دوایش چو تشنه تو باشد که باشد سقایش چو بیمار گردد به بازار گردد دکان تو جوید لب قندخایش تویی باغ و گلشن تویی روز روشن مکن دل چون آهن مران از لقایش به درد و به زاری به اندوه و خواری عجب چند داری برون سرایش مها از سر او چو تو سایه بردی چه سود و چه راحت ز سایه همایش چو یک دم نبیند جمال و جلالت بگیرد ملالی ز جان و ز جایش جهان از بهارش چو فردوس گردد چمن بی زبانی بگوید ثنایش جواهر که بخشد کف بحر خویش فزایش که بخشد رخ جان فزایش جهان سایه ی توست روش از تو دارد ز نور تو باشد بقا و فنایش منم مهره ی تو فتاده ز دستت از این طاس غربت بیا درربایش بگیرم ادب را ببندم دو لب را که تا راز گوید لب دلگشایش مولوی
تار و تنبک

7:16
تصنیف با سواران

6:15

تیز دوم تیز دوم تا به سواران برسم نیست شوم نیست شوم تا بر جانان برسم خوش شده ام خوش شده ام پاره ی آتش شده ام خانه بسوزم بروم تا به بیابان برسم خاک شوم خاک شوم تا ز تو سرسبز شوم آب شوم سجده کنان تا به گلستان برسم چونک فتادم ز فلک ذره صفت لرزانم ایمن و بی لرز شوم چونک به پایان برسم چرخ بود جای شرف خاک بود جای تلف باز رهم زین دو خطر چون بر سلطان برسم عالم این خاک و هوا گوهر کفر است و فنا در دل کفر آمده ام تا که به ایمان برسم آن شه موزون جهان عاشق موزون طلبد شد رخ من سکه ی زر تا که به میزان برسم رحمت حق آب بود جز که به پستی نرود خاکی و مرحوم شوم تا بر رحمان برسم هیچ طبیبی ندهد بی مرضی حب و دوا من همگی درد شوم تا که به درمان برسم مولوی
آواز گناه عشق

4:55

بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هست بگوی اگر گنهی رفت و گر خطایی هست روا بود که چنین بی‌ حساب دل ببری مکن که مظلمه ی خلق را جزایی هست به کام دشمن و بیگانه رفت چندین روز ز دوستان نشنیدم که آشنایی هست کسی نماند که بر درد من نبخشاید کسی نگفت که بیرون از او دوایی هست سعدی
ساز و آواز نقش خیال

14:09

وه که جدا نمی شود نقش تو از خیال من تا چه شود به عاقبت در طلب تو حال من ناله ی زیر و زار من زارترست هر زمان بس که به هجر می‌ دهد عشق تو گوشمال من نور ستارگان ستد روی چو آفتاب تو دست نمای خلق شد قامت چون هلال من پرتو نور روی تو هر نفسی به هر کسی می‌ رسد و نمی‌ رسد نوبت اتصال من خاطر تو به خون من رغبت اگر چنین کند هم به مراد دل رسد خاطر بدسگال من دیده زبان حال من بر تو گشاد رحم کن چون که اثر نمی کند در تو زبان قال من برگذری و ننگری بازنگر که بگذرد فقر من و غنای تو جور تو و احتمال من چرخ شنید ناله‌ ام گفت منال سعدیا کاه تو تیره می‌ کند آینه ی جمال من سعدی
تصنیف توبه شکن

5:02

از این تنگین قفس جانا پریدی وزین زندان طراران رهیدی ز روی آینه گل دور کردی در آیینه بدیدی آنچ دیدی خبرها می شنیدی زیر و بالا بر آن بالا ببین آن چه شنیدی چو آب و گل به آب و گل سپردی قماش روح بر گردون کشیدی ز گردش های جسمانی بجستی به گردش های روحانی رسیدی گزین کن هر چه می خواهی و بستان چو ما را بر همه عالم گزیدی دگرباره شه ساقی رسیدی مرا در حلقه ی مستان کشیدی دگرباره شکستی توبه ها را به جامی پرده ها را بردریدی مولوی