تو کیستی

ناشر: ایران گام

آهنگ ساز: حمید متبسم

نوازنده: سمیرا گلباز,پویان بیگلر,پدیده احرارنژاد,نوشین پاسدار,بهنام بهنام‌ نیا,آوا ایوبی,جلال امیرپورسعید,افشین بابایی,سینا خشک‌ بیجاری

شاعر: سعدی,احمد شاملو,نیما یوشیج

خواننده: سالار عقیلی

شیوه اجرا: ارکستر

6 قطعه
7':54" مدت زمان
82 دریافت شده

پخش همه قطعات

موسیقی دستگاهی اجرای گروه موسیقی «مضراب»
سمیرا گلباز : سه‌تار
پویان بیگلر : تار (تکنواز)
پدیده احرارنژاد : تار (تکنواز)
نوشین پاسدار : عود (تکنواز)
بهنام بهنام‌نیا : عود
آوا ایوبی : بم‌تار
جلال امیرپورسعید : بم‌تار
افشین بابایی : دایره و کوزه
سینا خشک‌بیجاری : تنبک و دایره
حمید متبسم : سه تار

آهنگ ها

عنوان

زمان
دیر یافته

9:26

اشک رازیست لبخند رازیست عشق رازیست اشک آن شب لبخند عشقم بود قصه نیستم که بگویی نغمه نیستم که بخوانی صدا نیستم که بشنوی چیزی چنان که ببینی یا چیزی چنان که بدانی من درد مشترکم مرا فریاد کن درخت با جنگل سخن می‌گوید علف با صحرا ستاره با کهکشان و من با تو سخن میگویم نامت را به من بگو دستت را به من بده حرفت را به من بگو قلبت را به من بده ای دیریافته با تو سخن میگویم بسان ابر که با توفان بسان علف که با صحرا بسان باران که با دریا بسان پرنده که با بهار ای دیریافته با تو سخن میگویم
شباهنگام

18:16

تو را من چشم در راهم شباهنگام که می‌گیرند در شاخ تلاجن سایه‌ها رنگ سیاهی وزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم تو را من چشم در راهم در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام گرم یادآوری یا نه من از یادت نمی‌کاهم تو را من چشم در راهم
چشم تو

6:46

چشم تو خواب می‌رود یا که تو ناز می‌کنی نی به خدا که از دغل چشم فراز می‌کنی چشم ببسته‌ای که تا خواب کنی حریف را چون که بخوف بر زرش دست دراز می‌کنی سلسله‌ای گشاده‌ای دام ابد نهاده‌ای بند کی سخت می‌کنی بند کی باز می‌کنی عاشق بی‌گناه را بهر ثواب می‌کشی بر سر گور کشتگان بانگ نماز می‌کنی گه به مثال ساقیان عقل ز مغز می‌بری گه به مثال مطربان نغنغه ساز می‌کنی عشق منی و عشق را صورت شکل کی بود اینکه به صورتی شدی این به مجاز می‌کنی
ساز و آواز

16:26

چشم تو خواب می‌رود یا که تو ناز می‌کنی نی به خدا که از دغل چشم فراز می‌کنی نامت را به من بگو دستت را به من بده حرفت را به من بگو قلبت را به من بده ای دیریافته با تو سخن میگویم کس نگذشت در دلم تا تو به خاطر منی یک نفس از درون من خیمه به در نمی‌زنی در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام گرم یادآوری یا نه من از یادت نمی‌کاهم تو را من چشم در راهم
پرواز خیال

7:47
مهر گیاه

7:54

کس نگذشت در دلم تا تو بخاطر منی یک نفس از درون من خیمه به در نمیزنی مهر گیاه عهد من تازه ترست هر زمان ور تو درخت دوستی از بن و بیخ برکنی کس نستاندم به هیچ از تو برانی از درم مقبل هر دو عالمم گر تو قبول می‌کنی از همه کس رمیده‌ام با تو درآرمیده‌ام جمع نمی‌شود دگر هر چه تو می پراکنی ای دل اگر فراق او و آتش اشتیاق او در تو اثر نمی‌کند تو نه دلی که آهنی