سبز جاودان

ناشر: نهال رودکی

آهنگ ساز: نوید دهقان

نوازنده: جمشید عندلیبی,جمشید محبی,منصور سینکی,مجید اخشابی,شهرام غلامی,سیاوش پورفضلی,نوید دهقان,علی خشتی نژاد

شاعر: سیاوش کسرایی

خواننده: امیرمحمد تفتی

شیوه اجرا: ارکستر

3 قطعه
8':10" مدت زمان
28 دریافت شده

پخش همه قطعات

آلبوم در فضای موسیقی دستگاهی
نوازنده ی نی: جمشید عندلیبی
نوازنده ی تنبک: جمشید محبی
نوازنده ی تار: منصور سینکی
نوازنده ی سنتور: مجید اخشابی
نوازنده ی عود: شهرام غلامی
نوازنده ی تار: سیاوش پورفضلی
نوازنده ی کمانچه و قیچک: نوید دهقان
نوازنده ی تار و بم تار: علی خشتی نژاد

آهنگ ها

عنوان

زمان
سبز جاودان

5:32

وطن وطن نظر فکن به من که من به هرکجا غریب وار که زیر آسمان دیگری غنوده ام همیشه با تو بوده ام، همیشه با تو بوده ام اگر که حال پرسی ام تو نیک می شناسی ام من از درون قصه ها و غصه ها برآمدم چه غمگنانه سال ها که بال ها زدم به روی بحر بی کناره ات که در خروش آمدی به جنب و جوش آمدی به اوجچ رفت موج های تو که یاد باد اوج های تو کنون اگر که خنجری میان کتف خسته ام اگر که ایستاده ام و یا ز پا فتاده ام برای تو به راه سپاه عشق در پی است شرار و شور کارساز با وی است دریچه های قلب باز کن سرود شب شکاف آن، ز چارسوی این جهان کنون به گوش می رسد من این سرود ناشنیده را به خون خود سروده ام تو شک وطن وطن تو سبز جاودان بمان که من پرنده ای مهاجرم که از فراز باغ باصفای تو به دور دست مه گرفته پرگشوده ام سیاوش کسرایی
شب زدگان

6:25

تو قامت بلند تمنایی ای درخت همواره خفته است در آغوشت آسمان بالایی ای درخت دستت پر از ستاره و جانت پر از بهار زیبایی ای درخت وقتی که بادها در برگ های درهم تو لانه می کنند وقتی که بادها گیسوی سبزفام تو را شانه می کنند غوغایی ای درخت وقتی که چنگ وحشی باران گشوده است در بزم سرد او خنیاگر غمین خوش آوایی ای درخت در زیر پای تو اینجا شب است و شب زدگانی که چشم شان صبحی ندیده است تو روز را کجا؟ خورشید را کجا؟ در دشت دیده غرق تمنایی ای درخت؟ چون با هزار رشته تو با جان خاکیان پیوند می کنی پروا مکن ز رعد پروا مکن ز برق که برجایی ای درخت سیاوش کسرایی
مهتاب

8:10

می تراود مهتاب می درخشد شب تاب نیست یک دم شکند خواب به چشم کس و لیک غم این خفته ی چند خواب در چشم ترم می شکند نگران با من استاده سحر صبح می خواهد از من کز مبارک دم او آورم این قوم به جان باخته را بلکه خبر در جگر خاری لیکن از ره این سفرم می شکند نازک آرای تن ساق گلی که به جانش کشتم و به جان دادمش آب ای دریغا به برم می شکند دست ها می سایم تا دری بگشایم به عبث می پایم که بر در کس آید در و دیوار به هم ریخته شان بر سرم می شکند می تراود مهتاب نیما یوشیج