سوئیت های انگلیسی اثر باخ برای هارپسیکورد شماره یک

ناشر: Archiv Produktion

آهنگ ساز: یوهان سباستیان باخ

نوازنده: هوگت دریفوس

شیوه اجرا: تکنوازی

19 قطعه
2':44" مدت زمان
49 دریافت شده

پخش همه قطعات

«سوئیت‌های انگلیسی شماره 1 تا 3» با اجرای هوگت دریفوس
«سوئیت‌های انگلیسی شماره 1 تا 3» با اجرای هوگت درِیفوس منتشر شده، یکی از شاخص‌ترین ضبط‌های این مجموعه از آثار یوهان سباستیان باخ بر روی هارپسیکورد به شمار می‌رود. این آلبوم که در سال‌های 1972 و 1974 در کلیسای آلمان پاریس ضبط شده، اجرایی است که در آن دوریفوس با استفاده از یک هارپسیکورد تاریخی ساخته ژان-آنری همش (پاریس 1755) که توسط کلود مرسیه-ایتیر بازسازی شده، رویکردی کلاسیک و متین را در پیش گرفته است این اجرا با دقتی مثال‌زدنی، ریتمی منظم و ساختاری حساب‌شده، فضایی متفاوت از تفاسیر تغزلی‌تر او در آثار آهنگسازان فرانسوی ارائه می‌دهد و او را به عنوان یکی از پیشگامان نهضت اجرای اصیل (authentic performance) در موسیقی باخ معرفی می‌کند.

ناشر (لیبل) اصلی آن آرشیو پرودوکسیون (Archiv Produktion) است که زیرمجموعه شرکت بزرگ دویچه گراموفون به شمار می‌رود.

سه سوئیت نخست این مجموعه، که هر یک با یک پرلود بزرگ آغاز می‌شوند، ساختاری شکوهمند و باشکوه‌تر از سوئیت‌های فرانسوی باخ دارند . اجرای دوریفوس در این قطعات، با تأکید بر خطوط کنترپوآنی و شفافیت صوتی، به ویژه در سوئیت شماره 1 در لا ماژور که شامل دو کورانت و دابل‌های آن است و سوئیت شماره 2 در لا مینور با پرلودی عمیق و پرمعنا، شنونده را به عمق معماری پیچیده باخ راهنمایی می‌کند . برخی منتقدان معتقدند که رویکرد او گاه با شتابی همراه است که امکان درگیر شدن عاطفی با قطعاتی چون ساراباند را کاهش می‌دهد، اما این رویه، بخشی از نگاه ساختاری و تاریخی او به این آثار محسوب می‌شود که برای بسیاری از علاقه‌مندان موسیقی باخ، بسیار ارزشمند و قابل احترام است.

در نهایت، این آلبوم جایگاه ویژه‌ای در تاریخ ضبط سوئیت‌های انگلیسی دارد. هرچند برخی شنوندگان، صدای هارپسیکورد همش را با لحنی فلزی و متفاوت از سازهای مدرن ارزیابی کرده‌اند، اما این ویژگی نیز به اصالت تاریخی ضبط می‌افزاید . دوریفوس در این ضبط، گرچه از تکرار بخش‌ها برای افزودن تنوع ریجستری به بهترین شکل استفاده می‌کند، اما رویکرد او تأثیر عمیقی بر نسل‌های بعدی هارپسیکوردنوازان، از جمله شاگرد او کریستف روسه، گذاشته است و این ضبط همچنان به عنوان یکی از سنگ‌محک‌های اصلی در کنار آثار بزرگان دیگری چون گوستاو لئونهارت و رالف کرک‌پاتریک مورد استناد قرار می‌گیرد.
در این آلبوم می شنویم:
سوئیت انگلیسی شماره 1 در لا ماژور، BWV 806

1. پرلود
2. آلِماند
3. کورانت 1
4. کورانت 2
5. ساراباند
6. بورِه 1 و 2
7. ژیگ
سوئیت انگلیسی شماره 2 در لا مینور، BWV 807

8. پرلود
9. آلِماند
10. کورانت
11. ساراباند (به همراه بخش «زینت‌های همان ساراباند»)
12. بورِه 1 و 2
13. ژیگ
سوئیت انگلیسی شماره 3 در سُل مینور، BWV 808

14. پرلود
15. آلِماند
16. کورانت
17. ساراباند
18. گاوُت 1 و 2 (که گاهی «موست» هم نامیده می‌شود)
19. ژیگ