display result search
- 15962
شکوفه
تصنیف ساخته امین الله رشیدی
شکوفه می بارد از دست شاخه ها دوباره
به دامن صحرا می ریزد آسمان ستاره
شکوفه می بارد از دست شاخه ها دوباره
به دامن صحرا می ریزد آسمان ستاره
چنان پرستو دل من در آرزوی تو زسینه پر کشیده
کشیده پر سوی چمن که بوی گیسوی تو صبا شنیده
آخ تو گفته بودی نکنی مرا بدست غم خود رها دوباره رها دوباره
تو یار پیمان شکنم شکستی وعده خود چرا دوباره چرا دوباره
بیا که عمر ما چو عمر این گل ها بقا ندارد
بیا بهار من بهار من بی تو صفا ندارد
مرا چه عیدی چه نوبهاری چه جای شادی چه روزگاری
نشد بهاری گل من که بر در کلبه ی من تو پا گذاری
بیا که عمر ما چو عمر این گل ها بقا ندارد
بیا بهار من بهار من بی تو صفا ندارد
شکوفه می بارد از دست شاخه ها دوباره
به دامن صحرا می ریزد آسمان ستاره
مرا چه عیدی چه نوبهاری چه جای شادی چه روزگاری
نشد بهاری گل من که بر در کلبه ی من تو پا گذاری
بیا که عمر ما چو عمر این گل ها بقا ندارد
بیا بهار من بهار من بی تو صفا ندارد
شکوفه می بارد از دست شاخه ها دوباره
به دامن صحرا می ریزد آسمان ستاره
شکوفه می بارد از دست شاخه ها دوباره
به دامن صحرا می ریزد آسمان ستاره
چنان پرستو دل من در آرزوی تو زسینه پر کشیده
کشیده پر سوی چمن که بوی گیسوی تو صبا شنیده
آخ تو گفته بودی نکنی مرا بدست غم خود رها دوباره رها دوباره
تو یار پیمان شکنم شکستی وعده خود چرا دوباره چرا دوباره
بیا که عمر ما چو عمر این گل ها بقا ندارد
بیا بهار من بهار من بی تو صفا ندارد
مرا چه عیدی چه نوبهاری چه جای شادی چه روزگاری
نشد بهاری گل من که بر در کلبه ی من تو پا گذاری
بیا که عمر ما چو عمر این گل ها بقا ندارد
بیا بهار من بهار من بی تو صفا ندارد
شکوفه می بارد از دست شاخه ها دوباره
به دامن صحرا می ریزد آسمان ستاره
مرا چه عیدی چه نوبهاری چه جای شادی چه روزگاری
نشد بهاری گل من که بر در کلبه ی من تو پا گذاری
بیا که عمر ما چو عمر این گل ها بقا ندارد
بیا بهار من بهار من بی تو صفا ندارد
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان